Havenlijn

Een transportbedrijf met vijf tot vijftien chauffeurs plant zijn dag zelden in software. Het gaat in een spreadsheet, en de dagelijkse afstemming gaat in een WhatsApp-groep. Dat werkt, tot het misgaat: de planner weet niet waar een rit staat zonder te bellen, een wijziging om half tien bereikt de chauffeur die al onderweg is niet, en de klant die vraagt waar zijn zending blijft krijgt een schatting in plaats van een antwoord.

De bestaande transportsoftware lost dat wel op, maar is gebouwd voor bedrijven met een planningsafdeling. Voor een bedrijf waar de eigenaar zelf plant is het te duur, te traag in te richten en te veel.

De eerste keuze was wat we níét bouwen. Een compleet transportmanagementsysteem verliest het van de gevestigde partijen op functielijst, en dat is ook niet het probleem. Het probleem is de dag van de planner. Havenlijn doet daarom één ding: de rit van inplannen tot bevestiging, en verder niets.

Daaruit volgden drie beslissingen.

De planning is een tijdlijn, geen tabel. Een rit heeft een duur en een volgorde; in een tabel zie je dat niet. Per chauffeur één rij, ritten als blokken, en overlap die je meteen ziet omdat de blokken elkaar raken.

De status komt van de chauffeur, niet van de planner. Chauffeurs installeren geen app voor één werkgever. Ze krijgen een link naar één scherm met drie knoppen — onderweg, aangekomen, geleverd — dat op elke telefoon werkt. Eén tik, en de planning verandert bij iedereen tegelijk.

De klant hoeft niet te bellen. Zodra een rit is ingepland gaat er automatisch een bevestiging uit met een volglink. Dat haalt het telefoontje weg dat de planner het vaakst onderbreekt.

Een dichte, donkere interface: een planner kijkt de hele dag naar dit scherm en heeft meer aan overzicht dan aan witruimte. De tijdlijn is het hele scherm, alles daarbuiten is randvoorwaarde.

Status wordt niet met kleur alleen aangegeven — dat werkt niet voor kleurenblinde gebruikers en niet in een cabine met tegenlicht. Elke status heeft een vorm en een label.

Het chauffeursscherm is het omgekeerde: één rit tegelijk, knoppen van minstens 56 pixels hoog, en leesbaar met handschoenen aan en een telefoon in een houder.

Supabase levert Postgres en realtime-abonnementen: als een chauffeur op "geleverd" tikt, verandert het planbord van de planner zonder verversen. Mapbox berekent de rijtijd tussen twee stops, zodat een te krappe planning zichtbaar wordt op het moment dat je hem maakt in plaats van 's middags.

Stripe rekent per actieve chauffeur per maand af — het enige getal dat meegroeit met het bedrijf, en het enige dat een eigenaar zonder uitleg begrijpt.

Concept, dus geen cijfers: er zijn geen gebruikers en dus geen resultaten om te melden.

Wat het ontwerp weg wil halen is wel scherp: het statustelefoontje, de wijziging die te laat aankomt, en de spreadsheet die maar op één laptop staat. Zou je dit live zetten, dan zijn dat ook de drie dingen om te meten — hoeveel keer per dag wordt er nog gebeld over een status, hoeveel tijd zit er tussen een wijziging en het moment dat de chauffeur hem ziet, en hoeveel ritten worden ingepland zonder dat de planner iets hoeft te corrigeren.